Nieuwe wet vereffening-verdeling

De wet van 13 augustus 2011 houdende hervorming van de procedure van gerechtelijke vereffening-verdeling moet ervoor zorgen dat de toewijzing en verdeling van goederen bij echtscheiding of erfenis efficiënter gebeurt dan tot nu toe het geval was. Vaak moesten mensen jaren procederen/wachten op de definitieve toewijzing van de te verdelen goederen, ook wel de vereffening-verdeling genoemd.
Deze nieuwe wet die op 1 april 2012 in werking treedt, pakt het anders aan.
De doelstellingen zijn:
(1) de procedure versnellen
De wet voert een termijnregeling in. Ofwel regelen de partijen dit bij aanvang met de notaris-vereffenaar,ofwel volgen de partijen de wettelijk vastgestelde termijnen.
(2) het verloop efficiënter maken voor de partijen
Zodra er tussen de partijen een akkoord is voor een onderdeel van de verdeling, kan dit afgesloten worden. Het is dus niet langer noodzakelijk om een akkoord over alle onderdelen te bekomen, alvorens een nieuwe fase aan te vangen. Een verdeling is dus niet langer “ondeelbaar”.
(3) het akkoord tussen partijen in elke fase bevorderen
De notarisvereffenaar kan zich tussentijds wenden tot de rechtbank in elke fase van de procedure voor problemen die zo essentieel zijn dat ze de notaris-vereffenaar belemmeren in de voortzetting van zijn werkzaamheden en die verhinderen dat hij zijn staat van vereffening kan opstellen.
(4) de rol van de actieve notaris-vereffenaar versterken.
In heel wat gevallen is het niet langer noodzakelijk dat de notaris-vereffenaar een beslissing via een tussenkomst van de rechtbank geldig maakt, in zoverre de partijen ermee akkoord gaan.
Bijvoorbeeld om de verkoopsvoorwaarden van een openbare verkoopt op te stellen. De notaris kan dus veel zelfstandiger werken.
Vereffenen-verdelen blijft echter een ingewikkelde en vaak ook emotionele zaak met personen met tegengestelde belangen. Professionele en onafhankelijke hulp van advocaten blijft dus in vele gevallen noodzakelijk, minstens wensbaar voor elke partij.
Advocaten adviseren hun cliënten, spelen ook een belangrijke rol in de totstandkoming van een akkoord tussen partijen, en als een minnelijke regeling niet mogelijk blijkt, verdedigen zij hun cliënt voor de rechtbank.

Bron